De topspeler van basketbalclub Joventut Badalona, die deelnam aan het Professional Development Program van Johan Cruyff Institute en de ACB, over een leven lang leren en het combineren van sport en studie.
Op 39-jarige leeftijd is Ante Tomic een van de meest gerespecteerde veteranen in de Spaanse basketbalcompetitie Liga Endesa (ACB). Zijn succesvolle periodes bij Real Madrid, FC Barcelona en nu Club Joventut Badalona laten een uitzonderlijke constante en lange carrière zien, iets wat je zelden ziet in de topsport.
Naast zijn basketbalcarrière is Tomic zich ook buiten het veld blijven ontwikkelen. De Kroatische center rondde het Professional Development Program af voor huidige en voormalige spelers. Dit programma is een gezamenlijk initiatief van de ACB en Johan Cruyff Institute en helpt sporters zich voor te bereiden op hun leven na de topsport. Na het afronden van dit programma besloot hij verder te studeren en volgt hij momenteel de Postgraduate Diploma in Sport Management Online.
In dit interview blikt Tomic terug op een carrière van meer dan twintig jaar en vertelt hij welke rol onderwijs speelt in zijn leven buiten het basketbal.
Welke persoonlijke en professionele lessen heb je geleerd door tijdens je carrière voor verschillende clubs te spelen?
Ik heb een lange carrière achter de rug, en die is nog niet voorbij. Zoals vaak wordt gezegd: je leert elke dag iets nieuws en er blijven altijd dingen die je verrassen.
Ik heb verschillende clubs meegemaakt, gedurende verschillende fases in mijn leven en tijdens verschillende periodes binnen de sport. Overal waar ik speelde, had ik andere teamgenoten en leerde ik weer iets nieuws. Zo heb ik geleerd hoe je functioneert binnen een diverse groep, of dat nu is met jonge spelers, zoals nu in Badalona, of binnen een zeer ervaren en professionele ploeg zoals bij Real Madrid.
“Elke ervaring heeft mij iets geleerd. Niet alleen over basketbal of mijn beroep, maar ook over het leven in het algemeen. Veel van die lessen kun je ook toepassen in je privéleven. Onderwijs is enorm belangrijk, niet alleen voor sporters, maar voor iedereen.”
Na zeventien jaar in Spanje te hebben gespeeld bij drie verschillende clubs, leer ik nog steeds van mijn teamgenoten, coaches, medische staf en iedereen rondom het team.
Hoe is jouw rol binnen een team in de loop der jaren veranderd?
Toen ik 18 of 19 jaar oud was, speelde ik samen met veteranen van 35 jaar of ouder. Als ik daar nu op terugkijk, denk ik dat ik niet altijd genoeg aandacht aan hen heb besteed.
Ik hoop dat jonge spelers tegenwoordig beter naar mij luisteren dan ik destijds naar de ervaren spelers luisterde. Tijden veranderen en generaties veranderen mee. Je merkt dat bijvoorbeeld aan de invloed van technologie op het dagelijks leven. Ook ouder worden en zelf kinderen krijgen verandert je kijk op veel dingen.
Toch is iedere speler anders. Met sommige jonge teamgenoten heb je vanzelf een goede klik, terwijl je met anderen minder gemeen hebt door verschillende interesses of persoonlijkheden. Het belangrijkste is dat iedereen naar hetzelfde doel toewerkt. Wanneer een team goed samenwerkt en iedereen zich inzet voor het proces, ontstaan er meestal ook sterke onderlinge relaties.
Wat was het grootste uitdagende aspect van je carrière?
Voor mij is de grootste uitdaging altijd geweest om jaar na jaar op het hoogst mogelijke niveau te presteren.
Ik denk dat ik zo lang op topniveau heb kunnen spelen doordat ik buiten het veld stabiliteit heb behouden en op het veld altijd gedisciplineerd ben gebleven. Tijdens mijn carrière ben ik veel verschillende uitdagingen tegengekomen.
“Ik kan praten over gewonnen kampioenschappen of persoonlijke prestaties, maar mijn belangrijkste doel is altijd geweest om een goede teamgenoot te zijn en mijn teamgenoten en coaches te helpen succesvol te zijn.”
Uiteindelijk profiteert iedereen wanneer het team succesvol is.
Met een carrière van meer dan twintig jaar behoort Ante Tomic nog altijd tot de meest ervaren spelers in het Europese basketbal. Credits foto: Aitor Arrizabalaga (ACB).
Wat motiveerde je om te gaan studeren aan Johan Cruyff Institute?
Het idee ontstond tijdens gesprekken met teamgenoten. We praten niet alleen over Instagram, TikTok en sociale media. We hebben het ook over zaken die echt belangrijk zijn, en onderwijs is daar één van.
“Dankzij de samenwerking tussen de ACB en Johan Cruyff Institute kregen sporters de kans om hun opleiding voort te zetten. Zo ben ik ermee begonnen.”
Mijn eerste vakken waren financiën en marketing. Zoals met alles zijn er onderwerpen die je interessanter vindt dan andere, maar ik was nieuwsgierig en wilde er meer over weten.
Die ervaring motiveerde me om door te studeren. Ik leer graag en ik geloof dat onderwijs mij ook buiten het basketbal op veel gebieden kan helpen.
Hoe heeft je opleiding invloed gehad op de manier waarop je naar sport kijkt?
Een goed voorbeeld komt uit de module strategisch management van de postgraduate opleiding.
De concepten die we daar bestuderen, kun je direct toepassen binnen een sportteam. Elke organisatie moet duidelijke doelen bepalen. Daarvoor moet je eerst de situatie analyseren, sterke en zwakke punten in kaart brengen en vervolgens een plan ontwikkelen. Daarna volgt de uitvoering: hoe ga je die doelstellingen bereiken?
Natuurlijk hangt de uitvoering niet van één persoon af. Daarvoor heb je het hele team nodig. Wat ik het meest waardeer, is dat ik ideeën en hulpmiddelen ontdek die direct toepasbaar zijn binnen sportorganisaties en teams.
Welk advies zou je geven aan jonge sporters die op het hoogste niveau willen presteren zonder hun opleiding te verwaarlozen?
Ik zeg altijd hetzelfde: het is belangrijk om je prioriteiten te kennen.
Op bijna 40-jarige leeftijd zijn mijn prioriteiten vanzelfsprekend anders dan die van een sporter van 22 jaar. Dat is heel normaal. Als je jong bent en een professionele sportcarrière nastreeft, is het logisch dat je belangrijkste focus ligt op presteren en jezelf als sporter ontwikkelen.
Jonge sporters worden tegenwoordig beïnvloed door een enorme hoeveelheid informatie en prikkels. Daarom is het belangrijk om bewust te kiezen naar welke adviezen je luistert.
“Mijn advies is om je eigen weg te kiezen en je daar volledig voor in te zetten. Het kan goed uitpakken of niet, maar het is belangrijk om je eigen doelen en uitdagingen te hebben.”
Als iemand zich volledig op basketbal wil richten en nergens anders interesse in heeft, is dat helemaal prima. Persoonlijk geloof ik echter dat onderwijs belangrijk en noodzakelijk is.
Ik heb altijd interesses gehad buiten het basketbal. Wat ik miste, was een sterkere educatieve basis. Als je nieuwsgierig bent en graag wilt leren, dan is het de moeite waard om daar tijd en energie in te investeren.
Hoe combineer je basketbal, trainingen en je studie?
Ik denk dat een vaste routine en duidelijke prioriteiten essentieel zijn.
Mijn vrouw en ik hebben twee dochters die naar school gaan, dus ons gezinsleven is sterk georganiseerd. We werken met routines, schema’s en een goede planning.
Voordat een nieuwe week begint, bepaal ik hoe ik mijn tijd ga indelen. Zo reserveer ik bijvoorbeeld twee uur specifiek om te studeren. Als ik die tijd niet vooraf zou inplannen, zou het erg moeilijk zijn om onderwijs een vaste plaats in mijn leven te geven.
Het leven is druk en als je niet vooruit plant, kom je al snel tijd tekort. Organisatie is de sleutel.
Hoe zie je jouw leven na het basketbal?
Ik heb veel ideeën en plannen voor de toekomst, maar op dit moment ligt mijn focus nog volledig op basketbal.
“Hoewel ik mij inzet voor mijn studie, is onderwijs op dit moment niet mijn hoogste prioriteit. Mijn prioriteiten zijn nog steeds mijn gezin en basketbal, omdat dat nu mijn leven is.”
Dat gezegd hebbende, heb ik voldoende tijd om serieus met mijn studie bezig te zijn en ik geniet daar enorm van. Ik weet wat mijn prioriteiten zijn en heb een routine opgebouwd waarmee ik alles succesvol kan combineren.
Credits cover foto: David Grau (ACB).
